| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
خداروشکر چند روزیه که یکم بهتر شدم و حالت تهوع لعنتی کمتر شده.به معنای واقعی داشتم میمردم.انقدر حالم بد بود و بدنم ضعیف شده بود که دایم لرز داشتم و لقمه ای از گلوم پایین نمیرفت. دو سه روزی رفتیم خونه مادرشوهر شکر خدا یکم به اشتها اومدم و روبراه شدم.خداروشکر که حداقل اونا رو داریم در این شهر.
نکته جالب ماجرا این بود که حس حاملگی بهم دست داده بود با این حالت تهوع....خخخخخخ
گاهی وقتها چیز سنگین بلند نمیکردم یا دستم رو خیلی دراز نمیکردم بعد یادم میومد خوب الان دقیقا چرا؟؟؟؟؟؟
امیدوارم دو هفته دیگه که میرم دکتر زخم خوب شده باشه.الان که فعلا در پرهیز به سر میبریم و کلی چیزای خوشمزه نباید بخورم.به قول همسر یک تفریح داشتیم اونم رستوران رفتن بود که حالا حالاها کنسله تا ببینیم خدا چی میخاد
اینجا یکم درباره ازمایشات ژنتیک و وضعیت خودمون میگم براتون
هر انسان برای هر ژنی که داره دو تا کپی داره که یکیش رو از مادر میگیره و دیگری رو از پدرش(انسان بالغ بر 23000 ژن کشف شده داره).
مثلا برای رنگ مو رنگ چشم،قد تا اندامهای داخلی همگی دوتا کپی از هر ژن داریم.یکسری بیماریهای غالب هستن که یعنی اگر یکی از اون دوتا کپی از هر ژن مشکل داشته باشه اون فرد هم اون بیماری رو قطعا بروز میده.اما بعضی بیماریها مغلوب هستن یعنی اینکه باید هر دو تا کپی که از پدر و مادر میگیرید مشکل داشته باشه تا بیماری بروز پیدا کنه و اگر فقط یک کپی مشکل داشته باشه شخص ناقل بیماری هست ولی خودش این بیماری رو نداره .درست مثل ما
در ازمایشات مشخص شد که من و همسرم هر دوتا ناقل بیماری سندروم نفروتیک هستیم و چون فقط یک کپی از هر دوتامون مشکل داره بیماری در ما بروز پیدا نکرده.اما در بارداری اول اون کپی مشکل دار ژن هر دو تای ما به دخترمون رسیده و دخترمون هر دوتا کپی ژنش مشکل داشته و.........
تمام اینها احتمالات دنیایی هستن یعنی ممکن بود هیچ وقت این دو تا کپی با هم منتقل نشه و ما اگه ده تا بچه هم داشته باشیم با وجود ناقل بودن خودمون اما بچه هامون سالم باشن و ممکنه که هر بار بر حسب اتفاق هر دوتا کپی مشکل دار هر دوتامون منتقل بشه.
ولی اگر یکی از ما اون رو منتقل کنه بچمون ناقل بیماری میشه اما خودش سالم هست و این احتمال 75 به 25 درصد هست.یعنی در هر بارداری احتمال 25 درصد وجود داره که بچه مشکل داشته باشه که اونو الان میتونن با توجه به ازمایشات خودمون با امینوسنتز مشخص کنن.
دنیای پیچیده و جالبی داره انسان.
هیچ راه درمانی نیست فقط و فقط حاملگی مکرر و امینوسنتز.
باید جواب ازمایش رو به چند تا دکتر زنان هم نشون بدم که بدونمم کار دیگه نباید انجام داد
فعلا مهمترین چیز درمان معدم هست و یک چکاب کامل
خدایا به امید تو
به خاطر عوارض داروها چنان دچار حالت تهوعی هستم که به زور دو قاشق غذا میخورم.فعلا اومدیم خونه مادرشوهرم.به زودی کامنت های پست قبل رو تایید میکنم
عااااااالی بود خواب دیشبم پر از حس های خوب و قشنگ.حتی توی خواب لذت میبردم.ممنون دخترکم
دیروز رفتم دکتر .گفت باید اندوسکوپی بشی.چون من ناهار دیر خورده بودم گفت برو نه شب بیا.شب با کلی استرس رفتم طوری که دستام میلرزید.خیلی سخت نبود قابل تحمل بود تشخیص زخم اثنی عشر و ورم معده داد.با کوهی از قرص برگشتم.فعلا که قرص ها خیلی اذیتم میکنن.تا ببینیم بعد چی میشه.دکتر میگفت با اینهمه درد چرا زودتر نیومدی.
من طاقت دردم خیلی بالاست.یعنی اگه نمیترسم از اتفاقات بدتر به زودی ها بازم نمیرفتم دکتر.حالا فهمیدم این طاقت درد داشتن میتونه یک عیب باشه.یادمه وقتی درد زایمانم هم شروع شده بود پرستار میگفت تو درد داری و هیچی نمیگی.فقط چشمام رو میبستم..................
در اخر وقتی این دکتر ازم پرسید اضطراب و استرسی داری و من قضیه دخترم رو گفتم گفت برا چی ناراحتی نه خدا بخیله نه تو پیرزن.دوباره بچه دار میشی